MULING MAGSIMULA!

PAGBABALIK-LOOB SA DIYOS

Salamat sa Sakramento ng Kumpisal!

nina

Carlos Belmonte at Zen Udani

...Santa Maria, Ina ng Diyos, ipanalangin mo kaming makasalanan, ngayon at kung kami’y mamamatay. Amen.

KAILAN KA HULING NAGKUMPISAL?

“Kailan ka huling nagkumpisal?” Ito ang tanong na ilam-beses na naming binanggit sa aming mga kaibigan. At sa pagkakataong ito, sa inyo naman nais naming itanong. Buti na lang at binigyam-pansin ninyo ang munting babasahing ito. Salamat din at muli ninyong binigyan ng pagkakataon ang sakramento ng kumpisal sa inyong buhay.

BABALIK KA RIN!

Sa mga nakauunawa ng halaga ng sakramento ng kumpisal, ang karaniwan nilang sagot sa aming tanong ay buwanan, o dalawam-beses sa loob ng isang buwan, o di kaya’y kapag nagkaroon ng matindi o mortal na kasalanan –yoong kumikitil sa buhay espiritual– kaagad silang tumatakbo sa sakramento.

Para naman sa mga tila nakalimot na, ang madalas nilang sagot ay noong sila’y ikinasal, sampung taon na ang nakalilipas, o may labin-limang taon na ang nagdaan. Halos lahat naman sila’y nakababatid sa kahalagahan ng pagkukumpisal. Madalas pa nga nilang idinaragdag na hindi naman sila nakalilimot sa Diyos. Kailangan lang nga nilang muling pagnilay-nilayan at balikan ang sakramento. At kailangan din nila ng isang kaibigan na magpapaalala sa kanilang mga tungkulin sa mapagmahal na Diyos. Sa ganitong paraan, napadadali ang kanilang pagbabalik-loob sa Diyos na ating Ama.

SUPER-BAIT NA DIYOS!

Upang hikayating magkumpisal ang aming mga kaibigan, madalas naming banggitin ang pagsasalarawan ng sakramento ni Beato Josemaria Escriva, tagapagtatag ng Opus Dei (Work of God). Ayon sa kanya, sa harap ng hukuman ng tao, sinumang umaamin na nagkasala ay pinapatawan ng karampatang parusa. Samantalang sa hukuman ng Diyos –ang sakramento ng kumpisal– sinumang umamin na nagkasala, kahit gaano pa man kabigat, ay makaaasang mapapatawad.

Nang siya’y nabubuhay pa, madalas gunitain ni Beato Josemaria na ang Diyos ay isang napakabuting Ama. Super-bait ng Diyos at walang-sawa siyang naghihintay sa ating pagbabalik sa tuwing tayo’y nalilihis ng landas. Siyempre wala ring patid ang pagkalinga niya sa atin kahit na tayo’y nakalilimot sa kanya.

Madalas ding isinaisip ni Beato Josemaria na siya’y anak ng Diyos. Ito’y nagbigay sa kanya ng tiwala na lapitan anumang oras ang Panginoon. Ang paggunita rin sa parabola ng suwail na anak (San Lucas 15: 11-32) na nagbalik-loob sa kanyang butihing ama ang pinagmulan ng saganang konsolasyon sa tuwing humihingi siya ng kapatawaran mula sa Diyos Ama.

Tunay na tunay, ang Diyos ay walang sawang naghihintay sa ating pababalik. Isa siyang mapagmahal at maawaing Ama na walang tigil na kumakalinga sa mga makasalanang tao tulad natin. Siya ang mabuting pastol na patuloy na hinahanap ang naligaw na tupa. Hindi siya isang malupit na hari na bigla na lang tayong sisibatin kapag tayo’y nagkamali. Siya ang mabuting Ama na umaalalay sa ating pagkadapa at pagkasugat.

HINDI TINATANGGIHAN ANG GRASYA

Para sa mga Pinoy na Katoliko, hindi gaanong mahirap balikan ang sakramento ng kumpisal. Hindi ba’t madalas nating naririnig sa iba na, “Ang grasya ay hindi tinatanggihan.” Ano pa’t ang pagkukumpisal ay nagdudulot ng saganang grasya para sa mga nagbabalik-loob sa Diyos. Hulog ito ng langit. Tanging ang pagkukumpisal lamang ang pamamaraan para mapatawad ang mga kasalanang mortal (tulad ng mga batid at ginustong pag-iisip, pananalita at mga gawa na labag sa ika-anim at ika-siyam na utos ng Diyos). At kapalit nito ang muling pagbabalik ng grasya ng Diyos, kaakibat ng kapayapaan, kapanatagan ng loob at kasiyahan na dulot ng maayos na pagtanggap sa sakramento.

Ayon sa Katesismo ng Iglesia Katolika (#1496), ang iba pang epekto ng sakramento ay ang mga sumusunod:

·         ang pakikipagsundo sa Dios upang bawiin ang grasya;

·         pakikipagsundo sa Iglesia; (...)

·         ang pagkapawi ng mga bahagi ng mga parusang temporal, bilang bunga ng kasalanan; (...)

·         karagdagan ng mga lakas espiritual para sa cristianong pakikibaka.

Ang sakramento ng kumpisal ay kailangan ng bawat Kristyano. Mismong si Kristo ang nagtatag nito nang kanyang winika sa mga apostol: “Tanggapin ninyo ang Espiritu Santo. Ang mga kasalanan nino man na inyong patawarin ay ipinatatawad sa kanila, at ang mga kasalanan nino man na inyong panatilihin ay mananatili” (San Juan 20:22-23).

Ang kumpisal ang pamamaraan sa kapatawaran ng mga kasalanang nagawa ng mga tao matapos binyagan. Ating ding magugunita na bago tayo nag-unang komunyon (‘yong tinatawag na First Communion) sa banal na misa, kinailangan muna tayong magkumpisal. Sa ganitong pamamaraan, maigi nating tinanggap si Hesus sa banal na komunyon. Kung sa panlabas na anyo nga naman ay maayos nating inihahanda ang ating mga sarili tuwing may tatanggapin tayong bisitang importante, nararapat lamang na tigib sa paghahanda ang pagtanggap natin sa pinakaimporante sa lahat – ang ating mapagmahal na Diyos.

SA TOTOO LANG, ANG DIYOS AY NAGHIHINTAY...

Para sa mga matagal nang hindi nabibisita ang sakramento, dapat nilang isipin na matagal na rin silang hinihintay ng Diyos upang magbalik-loob sa kanya. Daig niya ang pananabik ng lahat ng mga mabubuting ama at ina na gustong-gustong makita ang kanilang nawawalang anak.

Sa totoo lang, wala namang mawawala sa atin kung tayo’y muling magkukumpisal; tanging mga kasalanan lamang na pabigat sa ating konsiyensiya ang naglalaho. Kaya napakaigi nga talaga ng sakramentong ito.

Isipin na lang natin na kung may kasamang amoy ang ating mga kasalanan, sobra na sigurong baho ng ating pagkatao. Kung damang-dama natin na kailangan tayong maging malinis at mabango sa panlabas, higit na kailangan ang kabanguhan sa panloob, kaya nga nariyan ang sakramento na lumilinis sa ating puso at kaluluwa. Bukod sa kalinisang espiritual na ating natatamo sa pamamagitan ng sakramento, nabibigyan din tayo ng pari ng mga naaayong payo para magkaroon ng direksiyon ang ating buhay.

Marahil, natatandaan pa ninyo ang ilang drawing sa mga libro ng katesismo na naglalahad ng epekto ng sakramento. Ang mga taong nababahiran ng mga matindi o mortal na kasalanan ay inilalarawan na maiitim ang mga puso. Sa likod nila ay may mga nakangiting demonyo at mga lumuluhang anghel. Matapos silang magkumpisal, nanunumbalik ang kaputian ng kanilang puso at masayang muli ang mga anghel habang wala na ang mga demonyo sa kanilang paligid.

Ang mga nagmamahal sa Diyos ay hindi paaalipin sa demonyo. Hindi nila hahayaang malunod sa kasalanan ang kanilang puso. At sisikapin nilang lumago ang taglay nilang grasya sa pamamagitan ng sakramento ng kumpisal.

Anumang panahon ay nababagay sa pagbabalik-loob sa Diyos. Marahil matagal na siyang kumakatok sa pintuan ng ating mga puso. Ayaw pa lang nating buksan. Hindi naman niya tayo puwedeng pilitin. Pero darating din ang panahon at siguradong babalikan din natin ang pagkukumpisal. Mas mainam kung sa lalong madaling panahon.

BAKIT SILA NAGKUMPISAL?

Naikuwento minsan ng isang pari sa isang iskwela na madalas itanong sa kanya ng mga mag-aaral na protestante kung bakit masaya ang mga estudyanteng katoliko matapos magkumpisal. Sila na rin daw mismo ang sumagot sa kanilang katanungan: sapagkat natanggal ang kanilang mga kasalanan.

Tunay na magaan ang pakiramdam ng mga taong nagkukumpisal. Kasi nga naman, parang malaking tinik ang natanggal sa kanilang lalamunan sa tuwing sila’y nagkukumpisal ng kasalanan.

Ayon kay Judy, isang hepe ng mga security guard sa isang tanyag na pamantasan, malaking kagaanang panloob ang kanyang nararamdaman sa tuwing siya’y nagkukumpisal. Idinagdag pa niya na nakapagbibigay direksyon sa kanyang buhay ang mga payo na natatanggap niya mula sa paring dumirinig ng kanyang kumpisal. Liban sa kapatawaran ng mga kasalanan, ang kumpisal ay pinagmumulan din ng mga napapanahon at naaakmang payo para sa matuwid na pamumuhay.

Tinatanggap ni Boyet, isa ring security guard, na ang sakramento ng kumpisal ang pamamaraan para mapatawad ang kanyang mga kasalanan at matulungan siya ng pari sa harap ng Diyos.

Sa pananaw naman ni Marcel, ang sakramento ng kumpisal ay parang isang palagiang paghahanda sa buhay na walang hanggan.

Para kay Zaldy, isang driver, malaking bagay ang pagkukumpisal. Batid din niya na ito ang pamamaraan para masabi niya lahat ang kanyang mga kasalanan. “Nakakagaan sa pakiramdam,” dagdag pa niya.

ANG GAAN NG PAKIRAMDAM!

Bagamat hindi pisikal na grasya ang natatamo sa pagkukumpisal, madalas nababanggit ng aming mga nakakausap na “napakagaan ang kanilang pakiramdam” pagkatapos magkumpisal. Ang paliwanag marahil dito ay anumang kapayapaan at kabutihan na taglay ng ating kaluluwa ay natatamasa rin ng ating katawan. Iisa lang tayong nilalang na binubuo ng katawan at kaluluwa. Tunay na tunay na dapat higit ang ating pangangalaga sa ating kaluluwa kaysa katawan sapagkat tayo’y linikha ng Diyos para sa buhay na walang hanggan.

Mayroong ngang nagsabi na “ang pinakamasarap na unan para tulugan ay ang malinis na konsiyensiya.” Kaya higit na panatag ang ating kalooban kapag tayo’y maayos na nagkukumpisal.

Sinumang nais sumaya at maging mapayapa ang konsiyensiya ay dapat subukang muli ang pagkukumpisal. Ang Panginoong Hesukristo ang siyang daan, katotohanan, at tanglaw ng buhay (San Juan 14: 6). Binigyan niya tayo ng maraming pamamaraan para maabot natin siya at isa na rito ang sakramento ng kumpisal.

MGA MALING IDEYA UKOL SA KUMPISAL

Kadalasan, nalalayo ang ilang tao sa kumpisal dahil sa baluktot o maling pagkaunawa sa sakramento. Sino nga namang may taglay ng pag-unawang kaparis ng sa kanila ay di maaakit magkumpisal. Kung kaya nararapat nating pag-aralan ang katesismo ng pananampalatayang Katoliko upang mabatid ang tunay na halaga ng sakramento.

May mga ilang tao na takot magkumpisal dahil sa kanilang pangamba na baka maitsismis ang kanilang mga kasalanan. Anumang bagay na ating ikumpisal ay hindi maaaring isiwalat ng pari. Batid ng mga pari na hindi nila maaaring gawin ito sapagkat napakalaki nitong kasalanan para sa kanila. Dapat nating tandaan na ang kumpisal ay isang bagay na napakakumpidensiyal. Tanging mithiin ng mga paring nakaupo sa kumpisalan ang dinggin ang ating mga kasalanan at bigyan tayo ng kapatawaran na walang ibang pinagmumulan kundi ang Diyos.

May mga tao namang naniniwala na maigi na lang ideretso sa Diyos ang pagkukumpisal kaysa padaanin pa sa mga paring tao rin tulad natin. Sa totoo lang, sa tuwing tayo nagdarasal, deretso tayong nakikipagusap Diyos, maging ito man ay pagpuri sa kanya, pagpapasalamat o paghingi ng kapatawaran o anumang pangangailangan. Pero ninais ng Diyos na idaan natin ang paghingi ng kapatawaran para sa mga kasalanang mortal sa pamamagitan ng pagkukumpisal sa pari. Nakasaad sa Katesismo ng Iglesia Katolika (#1385): “Kung nababatid nino mang na may kasalanang mabigat ay dapat munang magkumpisal bago magkomunyon.”

Para sa ating kaalaman, ang mga pari ay nagkukumpisal din sapagkat sila’y tulad din nating makasalanan. Hindi o bihira lang nga natin silang makita na nagkukumpisal. May kilala kaming mga pari na lingguhan kung magkumpisal. Alam nila ang kabutihang naidudulot ng sakramento sa kanilang kaluluwa upang lubusan silang magpakabanal.

Hindi rin kakaunti ang mga taong tumalikod sa pagkukumpisal dahil sa hiya. Palagi na lang kasing pare-parehong mga kasalanan ang kanilang ikinukumpisal kaya nadyadyahe na sila sa pari. Sa totoo lang, ayon nga kay Beato Josemaria Escriva, mas nakakahiya sa Diyos ang hindi magbalik-loob. Tunay nga namang nakakahiya ang kasalanan. Pero hindi ba mas nakakahiya ang hindi humingi ng paumanhin na para bang walang nangyari? Salamat na lang at may sakramento ng kumpisal na puwede nating balik-balikan kapag kailangan. Importante lang na taimtim at sinsero tayo sa pagtanggap ng sakramento. Dapat na maging matibay ang ating pagtalikod sa kasalanan. At kung tayo’y madapa muli, agad lang tayong bumangon, humingi ng tawad at tumakbo sa sakramento ng kumpisal lalo na kung mabigat ang ating pagkakasala.

Tila may mga ilan naman na nag-iisip nang ganito: “Ibig bang sabihin na kapag ako’y nagkumpisal, malapit na akong mamatay? Gusto ko pang mabuhay nang matagal.” Walang kinalaman ang kumpisal sa haba o kaiklian ng ating buhay. Ang sigurado ay tanging ang mga buhay lamang ang maaaring mangumpisal. Ang mga patay sa kaluluwa dahil sa mga mabigat nakasalanang mortal ay dapat agad na tumakbo sa sakramento upang ikumpisal lahat ang kanilang mga pagkakasala. Malusog man tayo o may sakit, makabubuti para sa atin ang sakramento.

Tayong mga tao ay segurista. Kaya nga marami ang nakaenrol sa samut-saring mga insurance plan. Ang kumpisal ay para ring insurance na isinisiguro na tayo ay napatawad sa ating mga kasalanan. Kapag binanggit ng pari na “Pinapatawad kita sa siyong mga kasalanan, sa ngalan ng Ama, ng Anak, at ng Espirito Santo” at naging maayos ang ating kumpisal (ibig sabihin talagang sorry tayo, wala tayong itinagong kasalanan, at sinsero ang ating pagtalikod sa kasalanan at pagsisimula muli), talagang napapatawad ang ating mga kasalanan.

Bagama’t personal ang ating mga kasalanan, mayroon ding epekto ang mga ito sa buong simbahan. Sa madaling salita, ang kabutihan ng isang tao ay nakatutulong sa marami. Ang kasamaan naman ng isa ay nakasisira sa katayuan ng mga kapwa tao.

Marahil napapansin natin tuwing linggo na mas marami ang pumipila sa pagtanggap kay Kristo sa banal na komunyon. Pero nagkukumpisal naman kaya sila? Dapat ikumpisal muna ang mga kasalanang mortal bago tumanggap ng komunyon sa misa. Nakasaad sa 1 Corinto 11: 27-29: “Kaya ang sino mang kumain ng tinapay o uminom ng kalis ng Panginoon na di karapat-dapat ay magkakasala sa Katawan at Dugo ng Panginoon. Siyasatin sana ng bawat isa ang kanyang sarili at saka kumain ng tinapay na ito at uminom ng kalis. Sapagkat ang kumakain at umiinom, nang di kinikilala ang katawang iyon ay kumakain at umiinom ng sariling kaparusahan.” Hindi sapat ang isang dasal ng pagsisisi para matanggal ang mga matitinding pagkakasala. Sa kumpisal dapat idaan ang mga ito.

Ang mga kasalanang venial, o yoong mga maliliit lamang, ay hindi kailangang ikumpisal. Sapat na ang isang dasal ng pagsisisi. Pero maigi rin na sila’y banggitin sa kumpisal para madagdagan tayo ng grasya at upang sila ay ating maiwasan sa hinaharap.

Mayroong may mga nagsasabi na wala pa silang panahon para magkumpisal. Bising-bisi raw sila. O kaya naman ay walang paring mapuntahan. Ang sagot ng isa naming kakilala rito ay: “Kung gusto, maraming paraan; kung ayaw, maraming dahilan.” Sabi nga sa Ingles: “If there’s a will, there’s a way.”

PAANO BA MAGKUMPISAL?

Pagkaminsan ay may pangambang kasama ang pagkukumpisal. Pero hindi dapat magalala ang taong may balak magkumpisal dahil mas mahalaga ang kanyang mga panloob na disposisyon: ang tunay niyang pagsisisi sa mga kasalanang nagawa, ang kanyang pagiging tapat at sinsero sa pagbanggit ng lahat na pagkakasala, at ang determinasyon na iwasan ang kasalanan at ang mga okasyon nito.

Sa paghahanda bago magkumpisal, humingi tayo ng tulong sa Espiritu Santo, sa mahal na Birheng Maria, kay San Jose, sa mga santo at ating guardian angel, kay Beato Josemaria upang taimtim tayong makapaghanda para sa sakramento. Ang paghahanda sa loob ng isang simbahan o isang kapilya ay mas mainam upang maiwasan ang anumang “distraction”.

PAGSUSURI NG BUDHI.

Kasunod ng paghingi ng tulong sa taas ang pagsusuri ng ating konsensya o budhi. Kailan ba ang kahulihulihan nating kumpisal? Naging maayos ba ito o baka naman may itinago tayong mga kasalanan? Nagkaroon ba tayo ng matindi o mortal na kasalanan mula noong huli nating mabuting kumpisal?

Ang mga sumusunod na tanong ay makatutulong sa ating paghahanda:

Mga tanong batay sa Sampung Utos ng Diyos:

1. Wala nang ibang Diyos, maliban sa Akin.

·         Ako ba’y nagbasa ng mga aklat o nanood ng mga pelikula o palabas na labag sa aking pananampalataya?

·         Ako ba’y mapamahiin? Naniniwala ba ako sa mga hula, astrolohiya, pagbasa ng palad, kulam?

·         Tinupad ko ba ang aking tungkulin sa Diyos nang may pag-aatubili o may sama ng loob?

·         Nakapakinabang [holy communion] ba ako na may kasalanang mabigat o nang kulang sa kailangang paghahanda? Hindi ba ako nag-ayuno ng isang oras bago makinabang?

·         Nagkaila ba ako ng kasalanang mabigat sa mga nakaraan kong pagkukumpisal?

·         Ibiningit ko ba sa panganib ang aking pananampalataya sa pagbabasa ng mga aklat at iba pang babasahin na nagtataglay ng mga kamalian o kaya ay laban sa pananampalataya, at mga gawaing katoliko, katulad ng kulto ng mga Protestante, pagpupulong-panalangin ng mga hindi katoliko, ng mga Lapiang Komunista, Masoneriya, nakatatakot na pagtitipon ng relihiyon?

2. Igalang mo ang ngalan ng Diyos.

·         Binanggit ko ba ang ngalan ng Diyos nang walang paggalang?

·         Ako ba’y nagmura?

·         Tinupad ko ba ang mga pangako ko sa Diyos?

·         Ako ba’y nagsalita nang walang-paggalang tungkol kina Hesus, Maria, at iba pang mga santo?

·         Ako ba ay nag-ninong sa binyag at mga seremonya ng mga hindi katoliko?

3. Ipangilin mo ang araw ng Panginoon [araw ng Linggo]?

·         Ako ba’y maagap at palagiang dumadalo sa Misa tuwing Linggo?

·         Ako ba’y sadyang interesado na higit na maintindihan ang aking pananampalataya at makatulong sa aking kapwa (kasama ang aking mga kaibigan, kaupisina, kamag-aral, at kamag-anak) nang ito ay kanila ring maunawaan?

·         Lumilipad ba ang aking isip habang nagmimisa? Higit ko bang binibigyan ng pansin ang nagsisipagsimba kaysa ang pakikinig ng taimtim sa Misa?

·         Dumating ba ako ng huli sa Misa nang walang sapat na dahilan, at dahil doon ay hindi ko natupad ang aking tungkuling magsimba?

·         Nakatulong ba ako sa Simbahan sa kaniyang pangangailangan sa abot ng aking makakaya?

·         Ako ba ay nag-aayuno at nangingilin sa karne sa mga araw na ipinag-uutos ng Simbahan?

·         Ako ba ay nakagawa o nakapag-utos ng paggawa ng mabigat (gawaing ang katawan ang lalong abala higit sa isip) kung araw ng Linggo o araw ng pangilin?

4. Igalang ang iyong ama at ina.

Para sa mga anak

·         Nagkulang ba ako sa pagsunod o paggalang sa aking mga magulang?

·         Ako ba’y tumulong sa kanila hanggang sa abot ng aking makakaya?

·         Nagdulot ba ako ng sama ng loob sa kanila? Paano?

·         Iginalang ko ba ang mga tuntunin ng aking paaralan?

·         Tumutulong ba ako sa mga gawaing-bahay?

·         Nakikipag-away ba ako sa aking mga kapatid?

Para sa mga magulang

·         Napabayaan ko ba ang pagtuturo ng mga dasal sa aking mga anak, pagsimbahin sila at ang pagbibigay ng edukasyong kristiyano?

·         Nagpakita ba ako sa kanila ng masamang halimbawa sa salita at sa gawa?

·         Nagpakita ba ako ng magandang halimbawa sa pagtupad ko sa aking mga tungkulin sa Diyos at sa bayan?

·         Nagkulang ba ako sa pangangalaga sa aking mga anak? Inalam ko ba at tiniyak kung mabubuti ang kanilang mga kasama, ang mga aklat na kanilang binabasa, at ang mga pinanonoood nila sa sine at TV?

·         Pinagsikapan ko ba na ang aking mga anak ay makapagkumpisal at makatanggap ng Unang Pakikinabang (First Holy Communion) sa gulang na pitong taon, humigit-kumulang?

5. Huwag kang papatay.

·         May nasaktan ba ako dahil sa aking ginawa o sinabi?

·         Tumanggi ba akong tumulong sa aking kapwa gayong may pagkakataon at paraan para ako’y makatulong?

·         Nagkalat ba ako ng masasamang balita tungkol sa iba?

·         Nagpakita ba ako ng masamang halimbawa?

·         Nagsikap ba akong makabawi sa mali kong nagawa?

·         Nagtanim ba ako ng sama ng loob?

·         Kaagad at buong katapatan ba akong humingi ng paumanhin para sa aking mga pagkakamali?

·         Ako ba’y naging instrumento upang mahikayat ang iba na magkasala sa pamamagitan ng aking sinabi at ginawa?

·         Iginalang ko ba ang opinyon at paniniwala ng iba?

·         Ako ba’y pumatay?

·         Naging sanhi ba ako ng kapahamakang pisikal, moral at pinansiyal ng aking kapwa?

·         Ako ba’y sumapi sa isang samahan na gumagamit ng dahas?

·         Naging bahagi ba ako sa paglalapastangan sa kalikasan sa pamamagitan ng makasariling paggamit ng ating likas-yaman?

·         Pinangalagaan ko ba ang aking pisikal at pangakaisipang kalusugan?

·         Ako ba’y gumamit ng mga ipinagbabawal na gamot, nanigarilyo at uminom ng labis, at gumawa ng iba pang bagay na nakakasira hindi lamang sa aking kalusugan, kundi maging sa kalusugan ng iba?

·         Ako ba ay naki-ayon o tuwirang tumulong sa pagkakapon (pagtatali sa babae,at iba pa)? Alam ko ba na permanenteng maaapektuhan nito ang aking buhay may-asawa at ako ay mananagot sa Diyos sa magiging kahihinatnan nito?

·         Sumang-ayon ba ako, nagpayo, nagmungkahi o tuwirang tumulong sa pagpapalaglag (aborsiyon) ng bata na nasa sinapupunan pa? Nalalaman ko ba na pinaparusahan ng Simbahan ng excomunion ang nag-uudyok at nagsasagawa ng aborsiyon? Nauunawaan ko ba na ito ay isang mabigat na kasalanan?

6 at 9. Huwag kang manghalay.

Huwag mong pagnasahan ang asawa ng iyong kapwa?

Para sa lahat

·         Tumingin ba ako sa malalaswang larawan, palabas, pelikula... o nagbasa ng mga aklat o iba pang lathalaing pumupukaw ng mahalay na damdamin na makapagtutulak sa akin na magkasala sa kalinisan (holy purity)?

·         Pinaglaruan ko ba sa aking isipan ang mahahalay na bagay at nagpabaya sa malalaswang naisin?

·         Gumawa ba ako ng kahalayan sa sarili o kasama ng iba?

·         Ako ba’y naging maingat at wasto sa iba (babae o lalaki), may asawa man o wala?

·         Sumali ba ako sa mga usapin o biruan na posibleng mag-udyok sa akin at sa mga kasama ko na magkasala laban sa kalinisan?

·         Ako ba’y nakipagrelasyon, nakipagtalik, o nagsagawa ng mga pagkilos na nararapat lamang sa mga taong kasal na sa Simbahan?

·         Pag-ibig ba ang dahilan ng aking panliligaw? Pinaninindigan ko ba ang palagi at masayang pagtitiis na huwag malagay ang aking iniibig sa panganib na magkasala? Pinabababa ko ba ang kadakilaan ng tunay na pag-ibig sa pamamagitan ng pagbibigay nito ng masagwang kahulugan? Ipinagkakamali ko ba ito sa pagiging makasarili at paghahanap ng kasiyahan ng katawan?

·         Nawiwili ba ako sa mga gawa na nag-uudyok sa akin sa masamang damdamin katulad ng “pang-aakbay”, “paghipo-hipo”, o mahalay na halik at matagal na yakapan?

Para sa mga may-asawa

·         Naging tapat ba ako sa aking asawa sa isip at gawa?

·         Gumamit ba ako ng pildoras o iba pang paraan na artipisyal upang makaiwas sa pagbubuntis?

·         Hinikayat ko ba ang iba na gumawa rin nito?

·         Ginamit ko ba ang Sakramento ng Kasal upang maipadama ko sa aking asawa ang tunay at hindi makasariling pagmamahal, o para lamang mapagbigyan ang aking makamundong pagnanasa?

7 at 10. Huwag kang magnakaw.

Huwag mong pagnasahan ang ari-arian ng iyong kapwa.

·         Iginalang ko ba ang pag-aari ng iba?

·         Ako ba’y nakasira ng pag-aari ng bayan?

·         Ako ba’y nagnakaw? Isinauli ko ba ang aking ninakaw, o binayaran ang halaga nito?

·         Nandaya ba ako sa paaralan o sa hanapbuhay?

·         Naging tapat ba ako sa aking trabaho at ginampanan ko ba nang buong husay ito?

·         Makatarungan ba ako sa pagbabayad sa aking empleyado, sa pagbabayad ng aking buwis at iba pang dapat bayaran?

·         Nainggit ba ako sa kayamanan ng iba at sa kanilang tagumpay?

·         Nag-aksaya ba ako ng oras at mga pagkakataon?

·         Naging sakim ba ako? Nagtataglay ba ako ng makalupang pananaw sa buhay?

8. Huwag kang magsinungaling laban sa iyong kapwa.

·         Ako ba’y nagsinungaling para ipagtanggol ang aking kayabangan o para magdulot ng kapahamakan sa iba?

·         Ako ba’y nagsinungaling sa loob ng hukuman?

·         Nagkalat ba ako ng tsismis na makasisirang puri sa aking kapwa?

·         Mayroon ba akong pinaratangan, bagamat ito’y walang katotohanan?

·         Hinusgahan ko ba ang iba nang walang pasubali?

·         Ako ba’y taong may kinikilingan?

·         Kaya ko bang timbangin nang wasto ang katotohanan at pagiging mapagbigay?

PAGSISISI at PAGTITIKA SA PAGBABALIK-LOOB.

Matapos suriin ang ating budhi, tayo’y magsisi at humingi ng kapatawaran sa lahat ng ating mga pagkakasala. At buong-loob nating isagawa ang pagbabalik-loob sa Diyos. Taimtim dapat sa ating puso ang pag-iwas sa kasalanan at sa mga okasyon ng anumang kasalanan..

Dasalin natin ang sumusunod bago magkumpisal:

O Diyos ko, pinagsisisihan kong lubos ang pagkakasala ko sa iyo, sapagkat natatakot ako sa pagkawala ng langit at sa mga hirap sa impiyerno, subalit higit sa lahat, sapagkat nagkasala ako sa iyo, Diyos ko, na ubod ng kabutihan at karapat-dapat sa buo kong pag-ibig. Nagtitika akong lubos, sa tulong ng iyong biyaya, na iwasan ang mga kasalanan at ang mga pagkakataon ng pagkakasala at tuparin ang mga utos mo. Amen.

PAGKUKUMPISAL NG KASALANAN.

Ikumpisal ang ating kasalanan sa pari. Sabihin natin sa kanya kung kailan ang pinakahuli nating kumpisal. Unahin nating banggitin ang mga mabibigat na kasalanan. Sa bahaging ito, nabanggit ni Beato Josemaria Escriva, sa pamamagitan ng isang pagsasalarawan na mas lohikal sa isang taong may buhat-buhat na malaking bato sa kanyang balikat at mga maliliit na bato sa kanyang bulsa na unahing ibaba ang mas mabigat na pasan pagdating sa kanyang destinasyon. Ganoon din dapat sa pagkukumpisal. Unahin nating sabihin ang mga matinding kasalanan. Anupa’t alam naman ng Diyos ang lahat kaya wala dapat tayong ikabahala.

Ang sumusunod ay magsisilbing gabay sa pamamaraan ng pangungumpisal:

Magkurus (+).

Lumuhod at bigkasin ang karaniwam bati:

Basbasan po niyo ako, Padre, sapagkat ako’y nagkasala. Ang huli ko pong mabuting pagkukumpisal ay noong ...

Sasabihin ng Pari: Sumaiyo nawa ang Panginoon at tulungan kang maikumpisal ang iyong mga kasalanan nang taos ang pagsisisi.

Sasagot ka: Panginoon, batid mo ang lahat ng bagay; alam mo na iniibig kita.

Sabihin mo ang iyong mga kasalanan, at kung makailan beses mong nagawa ang mga kasalanang iyon. Huwag magtago ng anuman dahil nakikita ng Diyos ang nasa iyong puso. Huwag mahiya. Kahit na ikaw ay nagkasala, ang Diyos ay patuloy pa ring nagmamahal sa iyo na kanyang anak. Gusto niyang patawarin ka sa iyong mga kasalanan upang muli mo siyang mahalin.

Pagkatapos ay sabihin mo: Pinagsisihan ko ang mga kasalanang ito at lahat ng mga kasalanan ko sa nakaraan kong buhay.

Matapos kang pagpayuhan ng pari at bigyan ng “penance” o parusa para sa iyong mga kasalanan, sabihin mo ngayon ang Pagsisisi (sa likod ng booklet), o kaya ang sumusunod na pananalita, o katumbas nito: Panginoong Hesus, Anak ng Diyos, mahabag ka sa akin na isang makasalanan.

Igagawad ng Pari ang kapatawaran: Ang Diyos ay maawain nating Ama. Pinagkasundo niya ang mundo sa kanyang sarili sa pamamagitan ng kamatayan at muling pagkabuhay ng kanyang Anak. Sinugo niya ang Espiritu Santo para sa ikapagpapatawad ng mga kasalanan. Pagkalooban ka niya ng kapatawaran at kapayapaan sa pamamagitan ng paglilingkod ng Simbahan. At ngayon ika’y pinatatawad ko sa iyong mga kasalanan sa ngalan ng Ama, (+) at ng Anak, at ng Espiritu Santo.

Sumagot ka ng: Amen.

Patuloy ng Pari: Sa pamamagitan ng mahal na pasyon ng ating Panginoong Hesukristo, sa pamamagitan ng pinagpalang Birheng Maria at lahat ng mga banal, lahat ng kabutihang iyong ginawa at ng iyong pagtitiis nawa’y malunasan ang iyong kasalanan, matulungan kang lalong maging banal at makamit mo ang buhay na walang hanggan. Humayo kang mapayapa.

(Makaaalis ka na sa kumpisalan at tuparin mo na ang parusa.)

PAGTUPAD NG PARUSA.

Matapos magkumpisal, tuparin kaagad ang parusa na ibinigay sa atin ng pari. Kadalasan ang penance or parusa ay isang dasal, tulad ng pagrorosaryo, o pagaalay ng isang sakripisyo. Ialay din natin sa Diyos ang mga nararanasan nating sakit o paghihirap bilang tanda ng ating pagsisisi at pagmamahal sa kanya.

Kung lugar ng pagkukumpisalan ang pag-uusapan, pumunta ka sa iyong parokya, at alamin mo ang oras para sa kumpisal. May mga simbahan na kung saan may mga regular na oras para sa kumpisal tulad sa Sta. Cruz Church at Quiapo Church sa Manila, Sto. Domingo Church sa Quezon City, St. John Bosco Parish sa Makati City, Baclaran Church sa Pasay, at sa Stella Orientis Chapel sa may University of Asia and the Pacific (UA&P) sa Ortigas Complex, Pasig City. Maigi ring makipag-appointment sa pari sa inyong parokya.

MULING MAGSIMULA!

Sikapin nating tuparin ang mga payo ng pari. Gawin nating regular ang ating pagkukumpisal. At muli tayong magsimula! Ating alalahanin na katulong natin ang ating Mahal na Ina, ang Santa Mariang Reyna, sa ating mithiing magpakabanal. Siya ang “shortcut” natin patungo kay Hesus. Hindi niya tayo iiwan magpakalian pa man! (...) Santa Maria, Ina ng Diyos, ipanalangin mo kaming makasalanan, ngayon at kung kami’y mamamatay. Amen.”

Cover:

MULING MAGSIMULA!

PAGBABALIK-LOOB SA DIYOS

Salamat sa Sakramento ng Kumpisal!

nina

Carlos Belmonte at Zen Udani

Back cover:

PAGSISISI

O Diyos ko, pinagsisisihan kong lubos ang pagkakasala ko sa iyo, sapagkat natatakot ako sa pagkawala ng langit at sa mga hirap sa impiyerno, subalit higit sa lahat, sapagkat nagkasala ako sa iyo, Diyos ko, na ubod ng kabutihan at karapat-dapat sa buo kong pag-ibig. Nagtitika akong lubos, sa tulong ng iyong biyaya, na iwasan ang mga kasalanan at ang mga pagkakataon ng pagkakasala at tuparin ang mga utos mo. Amen.

Picture of the Pope and the caption:

Inaanyayahan ng Santo Papa ang Sambayanang Pilipino na mangumpisal at makinabang bilang paghahanda sa darating ng Jubilee Year.