Nihil Obstat:

Msgr. Alfredo A. Madlangbayan

Vicar General

Archdiocese of Lipa

Imprimatur:

Archbishop Ramon C. Arguelles, D.D. +

Archbishop of Lipa

Archdiocese of Lipa

NOBENA KAY

SAN JOSEMARIA

ESCRIVA DE BALAGUER

Isinulat ni Fr. Charles Belmonte

NOBENA KAY SAN JOSEMARIA ESCRIVA DE BALAGUER

Awit

San Josemaria

Anak ng Diyos Ama

Pari ni Jesukristo

Kasangkapan ng Espiritu Santo.

I

Tinipon mong palibot kay Jesus

Kanyang Angkan ng mga tao

Buhat sa buong mundo

Nakikinig sa tinig ng Diyos. (Ulit)

II

Tulungan mo akong magpakabanal

Sa mga pangyayaring karaniwan

Ng araw-araw na buhay

Sa gitna ng sanlibutan. (Ulit)

Lyrics: C. Belmonte

Music: J. Gaela

Lahat: Sa ngalan ng Ama, at ng Anak at ng Espiritu Santo. Amen.

Namumuno: Mga kapatid, bilang mga Anak ng Diyos at ng ating Mahal na Ina, tayo’y nagkakatipon dito upang parangalan ang ala – ala ni San Josemaria Escriva de Balaguer. Ninanasa nating matuto sa Kanya sa larangan ng pag – ibig sa Diyos at pagsunod sa Kanyang banal na kalooban nang may katapatan tulad ng Kanyang ginawa.

Bago ang lahat, humingi muna tayo sa Amang Diyos ng awa at patawad.

Lahat: Maawaing Ama, sinugo Mo ang Iyong Mahal na Anak upang kami’y tubusin sa pamamagitan ng Kanyang pagpapakasakit, pagkamatay at muling pagkabuhay at upang bigyan kami ng isang bagong buhay sa Banal na Espiritu.

Sa pamamagitan nito, ginawa mo kaming Iyong mga anak at pinagkalooban ng Iyong kristiyanong pagtawag, isang pagtawag upang maghangad ng kabanalan at magmahalan sa isa’t - isa kay Kristo.

Kaylimit kong malimutan ang dakilang karangalang ito! Nagkasala ako sa Iyo, Ama, at sa aking mga kapatid. Ako’y nagsisisi sa aking mga kasalanan. Ipagkaloob Mo sa akin ang Iyong kapatawaran.

Ako’y taos – pusong nagtitika sa tulong ng Iyong mahal na grasya na ikumpisal ang aking mga kasalanan, tuparin ang kaparusahan at ituwid ang aking buhay. Amen.

Mula sa mga sinulat ni San Josemaria Escriva

Basahin ang bahaging nakatalaga sa bawat araw ng Nobena.

Pagninilay

Basahin ang bahaging nakatalaga sa bawat araw ng Nobena.

Pagbasa mula sa Banal na Kasulatan

Maaring basahin ang mga bahaging nakatalaga mula sa Bibliya.

Panalangin ng Bayan

Panginoon, maawa ka sa amin. — Panginoon, maawa ka sa amin.

Kristo, maawa ka sa amin. Kristo, maawa ka sa amin.

— Kristo, pakapakinggan mo kami.

Diyos Ama sa langit. — Maawa ka sa amin.

Diyos Anak, manunubus ng sanlibutan. — Maawa ka sa amin.

Diyos Espiritu Santo. — Maawa ka sa amin.

Banal na Trinidad, iisang Diyos. — Maawa ka sa amin.

Santa Maria, — Ipanalangin Mo kami.

Banal na Ina ng Diyos — Ipanalangin Mo kami.

Ina ni Kristo, — Ipanalangin Mo kami.

Ina ng Simbahan, — Ipanalangin Mo kami.

Ina ng Mabathalang biyaya, — Ipanalangin Mo kami.

San Jose, tagapagturo ng kabanalan, —

San Josemaria, tagapagtatag ng Opus Dei, isang landas ng kabanalan sa gawaing karaniwan, —

San Josemaria, huwaran ng kabanalan para sa mga kaparian, — Ipanalangin Mo kami.

Upang kami’y umunlad sa pagmamahal at pagpaparangal sa Banal na Eukaristiya, —

Upang ang Banal na Pakikinabang ay laging maging pagkain at lakas ng aming mga kaluluwa, —

Upang huwag kaming lubusang mapawalay sa pag-ibig ng Diyos dahil sa ayaw naming pagsisihang kasalanan, —

Upang lagi naming hanapin ang pagpapatawad ni Kristo sa Sakramento ng Kumpisal, —

Upang kami’y mapuspos ng diwa ng Espiritu Santo at maging matatatag na saksi sa Pag-ibig ng Diyos, —

Upang kami’y maging maamo at mababa ang loob tulad ni Jesus, —

Upang lagi naming maalala na kami’y nasa banal na pasensya ng Diyos sa buong maghapon, —

Upang aming magunita na kami’y kinakausap ng Diyos bilang Kanyang mga Anak sa mga pangyayari sa araw-araw na buhay, —

Upang kami’y manalangin araw-araw, na nakikipagusap sa Iyo bilang aming Ama, —

Upang kami’y lumayo sa tukso sa tulong ng Iyong mahal na grasya, —

Upang aming igalang ang aming mga katawan bilang templo ng Espiritu Santo, —

Upang aming patawarin ang mga nakagawa sa amin ng masama, —

Upang aming pawiin ang lahat ng hinanakit laban sa kanila, —

Upang aming isaalang-alang ang espirituwal na kapakanan ng aming kapwa, —

Upang kami’y maligtas sa pagnanasa ng pagtatangi sa sarili higit kaysa iba, — Ipanalangin Mo kami.

Upang sa ikapupuri ng iba kami’y magpaubaya, —

Upang kami’y umunlad sa pagmamalasakit para sa mga nagdurusa, —

Upang kami’y tumulong sa pagtataguyod ng pantay na pagbabahagi ng mga bagay na material, —

Upang aming maibahagi ang aming talino sa iba, lalo na sa mga aba, —

Upang pabanalin ng Espiritu Santo ang Sto. Papa, mga Obispo at mga pari, —

Upang kami’y mabiyayaan ng maraming bokasyon sa pagpapari, —

Upang kaming mga laiko ay umunlad sa diwa ng aming pananagutang itaguyod ang diwang kristiyano saan man kami naroon, —

Upang kami’y yumaong mapayapa taglay ang pag-asang dulot ng Panginoong muling nabuhay, —

Tahimik nating ipanalangin ang iba pa nating kahilingan. (Tahimik)

Namumuno: Lumalapit kami sa Iyong pagkakandili, banal na Ina ng Diyos. Huwag mong siphayuin ang aming mga kahilingan sa aming mga pangangailangan, bagkus iadya Mo kami sa lahat ng kapahamakan, O maluwalhati at Banal na Birhen.

Ipanalangin mo kami, Mahal na ina ng Diyos.

Upang kami’y maging dapat makinabang sa mga pangako ni Kristo. Amen.

Panalangin sa bawat araw

Basahin ang panalanging nakatalaga sa bawat araw.

Kahilingan (Panalangin)

Basahin ang nakatalagang Panalangin sa bawat araw ng Nobena. Maaring ulit-ulitin sa buong isang araw.

Panalangin para sa pamamagitan ni San Josemaria

Namumuno: O Diyos, sa pamamagitan ng Mahal na Birheng Maria, pinagkalooban Ninyo ng mga di-mabilang na biyaya ang Iyong Pari, San Josemaria. Pinili Ninyo siya bilang isang maaasahang kasangkapan upang itatag ang Opus Dei, isang landas ng kabanalan sa pang – araw – araw na gawain at sa pagsasakatuparan ng mga ordinaryong gawain ng isang kristiyano.

Ipagkaloob Ninyong aking matutunang magawa ang lahat ng sandali at pangyayari sa aking buhay na maging pagkakataon na makapagmahal sa Inyo at makapaglingkod sa simbahan, sa Sto Papa at sa lahat ng mga kaluluwa taglay ang galak at kapayakan, samantalang nililiwanagan ang mga daan ng buhay na may pananampalataya at pagmamahal. Sa pamamagitan ni San Josemaria ipagkaloob Mo ang biyayang hinihiling ko. (Banggitin ang kahilingan)

Ama Namin, Aba Ginoong Maria, Luwalhati sa Ama.

Sancta Maria Sedes Sapientiæ, Ancilla Dómini.

Ora pro nobis.

Santa Maria, Alipin ng Panginoon, Luklukan ng Karunungan.

Ipanalangin Mo kami.

Awit

San Josemaria

Anak ng Diyos Ama

Pari ni Jesukristo

Kasangkapan ng Espiritu Santo.

I

Tinipon mong palibot kay Jesus

Kanyang Angkan ng mga tao

Buhat sa buong mundo

Nakikinig sa tinig ng Diyos. (Ulit)

II

Tulungan mo akong magpakabanal

Sa mga pangyayaring karaniwan

Ng araw-araw na buhay

Sa gitna ng sanlibutan. (Ulit)

Lyrics: C. Belmonte

Music: J. Gaela

UNANG ARAW

ANG PAGPAPABANAL SA GAWAIN

Mula sa mga sinulat ni San Josemaria

“Tulad ng lagi kong itinuturo sa loob ng apatnapung taong nakaraan, tungkulin ng isang kristiyano na gampanan ang lahat niyang mga gawain, maging intelektual o manual, ng buong katapatan at kahusayan: sa abot ng makataong kahusayan (professional competence) at makakristiyanong kahusayan (bilang pagsunod sa kalooban ng Diyos at paglilingkod sa sangkatauhan)”.

Ang gawaing ginaganap sa ganitong paraan, kahit na ito’y hamak o karaniwan, ay makatutulong upang hubugin ang mundo sa isang paraang makakristiyano. Ang makadiyos na mukha ng mundo ay mas malalantad at ang ating gawain makatao ay magiging bahagi ng dakilang gawain ng Diyos ng paglikha at pagtubos. Kaya ito’y napapaangat sa antas ng biyaya. Ito’y pinagiging banal at nagiging gawain ng Diyos, “Gawa ng Diyos, gawain ng Diyos” “Operatio Dei, Opus Dei”. (Conversations, no. 10)

Pagninilay

Walang sawang itinuturo ni San Josemaria, sa salita at sa gawa sa kanyang buong buhay, na ang dakilang landas ng kabanalan para sa lahat ay ang pagsasakatuparan ng mga gawain sa diwa ng pagtulad kay Jesus.

Ang diwa ng Opus Dei ay nababatay sa pagpapabanal sa gawain ng isang tao. Ang palagiang sinasabi ni San Josemaria sa mga taong lumalapit sa Kanya ay “Pabanalin mo ang iyong gawain, at pabanalin mo ang iba sa iyong gawain, at pabanalin mo ang iyong sarili sa iyong gawain.”

Marubdob niyang ninasa na tularan ng lahat ng kristiyano si Jesucristo, na nabuhay ng isang buhay ng puspusang paggawa. Siya’y unang gumawa sa pagawaan ni San Jose sa Nazareth, at pagkatapos, sa Kanyang lantad na buhay kanyang ipinangaral ang Mabuting Balita ng buong sipag at tiyaga. Sa Krus, kanyang inihabilin ang kanyang buhay matapos magampanan ang ipinagkatiwala sa kanya ng Ama sa langit.

Pinahalagahan ni San Josemaria – at ginawang pahalagahan ng lahat – ang gawain bilang biyayang buhat sa Diyos; bilang utos na tinanggap ng tao sa Paraiso. Ito ang magdadala sa kanila sa kaganapan ng buhay at gayun din maging sa pansamantala at maging sa walang-katapusang kaligayahan.

Ang nasabing gawain na lubusang pinabanal ni Jesus ay siya ring dakilang kasangkapan ng kabanalan para sa lahat. Sa ating gawain, natutupad natin ang pagkatawag sa atin, nagaganap natin ang kalooban ng Diyos, napapasaatin ang pagkakataong sanayin ang sarili sa mga gawang kabanalan, linangin ang ating mga talino, paunlarin ang mundong nasa paligid natin at paglingkuran ang ating mga kapatid.

Salita ng Diyos

Pagdating niya sa kaniyang sariling lupain, nagturo siya sa kanila sa kanilang sinagoga. Labis silang nanggilalas na sinabi: Saan kumuha ang lalaking ito ng karunungan at gayundin ang mga ganitong himala? Hindi ba ito ang anak ng karpentero? Hindi ba ang kaniyang ina ay si Maria? Hindi ba ang mga kapatid niyang lalaki ay sina Santiago, Jose, Simon at Judas? Hindi ba ang kaniyang mga kapatid na babae ay kasama natin? Kung gayon, saan nga kumuha ang lalaking ito ng ganitong mga bagay? At kinatisuran nila siya.

Ngunit sinabi ni Jesus sa kanila: Ang isang propeta ay walang karangalan sa kaniyang sariling bayan at sambahayan.

Hindi siya gumawa roon ng maraming himala dahil sa hindi nila pagsampalataya. (Mt 13:54-58)

Panalangin sa takdang araw

Panginoon, sa pamamagitan ni San Josemaria, itulot Ninyong maganap namin ang aming gawain tulad ng pagkaganap ng Inyong Anak: samantalang pinababanal ang aming mga sarili sa pamamagitan nito, at nagiging kasangkapan ang mga ito para pabanalin ang iba. Sa tulong ng Inyong Mahal na Grasya, maganap nawa namin ang Inyong kalooban sa lahat ng bagay, at gumawa kami sa abot ng aming makakayanan. Sa pamamagitan ni Kristong amin Panginoon. Amen.

Hinaing

Cor Jesu Sacratissimum et Misericors, dona nobis pacem!

Kabanal-banalan at maawaing puso ni Jesus, pagkalooban Mo kami ng kapayapaan!

IKALAWANG ARAW

PAGPAPABANAL SA TAHANAN AT ANGKAN

Mula sa mga sinulat ni San Josemaria

Ako’y naantig noong ang Kasal Kristiyano ay tawagin ng Apostol na “sacramentum magnum”, isang dakilang Sakramento. Dito ko natuklasan ang kahalagahan ng tungkulin ginagampanan ng mga magulang.

Kayo’y kabahagi sa mapaglikhang kapangyarihan ng Diyos: Kaya ang pag-ibig ng tao ay banal, dakila at marangal. Ito ay kasiyahan sa puso na ninanasa ng Diyos

– sa kanyang mapagmahal na pangangalaga – na kusang-loob namang ipinapasa Diyos ng iba.

Ang bawat anak na bigay ng Diyos ay isang kahangahangang pagpapala mula sa Kanya: Huwag kayong matatakot magkaanak. (The Forge, no. 691)

Pagninilay

Ang apostolado at turo ni San Josemaria ay laging nakatuon sa pagpapaunlad ng katayuan ng mga angkan; kaya nga, sa makapangyarihang tulong ng Espiritu ni Kristo, ang bawat bahay ay dapat maging isang “maningning at masayang tahanan.”

Katulad ng kanyang pagpapahalaga sa tungkuling pabanalin ang gawain ng bawa’t isa, kanya rin isinaloob na ang pagtupad sa mga tungkulin ng isang angkan ay isang napakahalagang sangkap tungo sa pagkikipag-isa sa Diyos. Ang malaking bahagi ng kalooban ng Diyos ay namamalas sa- pamamagitan ng mga tungkuling pampamilya at propesyonal; kaya nga, kapag ating tinutupad ang ating mga tungkulin pampamilya at propesyonal, atin din tinutupad ang pagkatawag sa atin ng Diyos na mamuhay sa gitna ng mundo.

Mula pa noong 1928, ipinahayag na ni San Josemaria na ang kasal ay siyang tanging pagtawag sa karamihan. Para sa kanila, ang kasal ay nagiging isang tunay na landas ng kabanalan. Ang mga turong ito ay bahagi ng matandang pamanang aral ng simbahan. Bagamat, noong mga panahong iyon, ang mga turong ito ay naging sanhi ng maraming di pagkakaunawaan, pagtuligsa at maging masakit na pag-uusig laban kay San Josemaria. Matatag ang paniniwala ng banal na paring ito na para maging banal, hindi kinakailangan na lalayo pa tayo sa ating kinatatayuan. Sa halip, kailangan lamang na manatiling tapat ang isang tao sa kanyang mga tungkulin, na nag-uugat sa mga bagay na may kauganayan sa angkan.

Salita ng Diyos

Taun-taon ay pumupunta ang kaniyang mga magulang sa Jerusalem para sa pista ng Paglagpas. Nang si Jesus ay labindalawang taong gulang na, sila ay umahon sa Jerusalem ayon sa kaugalian ng kapistahan. Sila ay bumalik nang mabuo na nila ang mga araw ng kapistahan. Sa kanilang pagbabalik, ang batang si Jesus ay nanatili sa Jerusalem na hindi nalalaman ni Jose at ng ina ng bata. Sa pag-aakala nilang siya ay nasa kasamahan nila, sila ay yumaon at naglakbay ng isang araw. Pagkatapos nito, hinanap nila siya sa mga kamag-anak at mga kakilala. Nang hindi nila siya natagpuan, bumalik sila sa Jerusalem at hinanap siya. Pagkalipas ng tatlong araw, natagpuan nila siya sa templo. Siya ay nakaupo sa kalagitnaan ng mga guro, nakikinig at nagtatanong sa kanila. Ang lahat ng mga nakarinig sa kaniya ay namangha sa kaniyang pang-unawa at mga sagot. Nanggilalas ng labis ang kaniyang mga magulang nang makita siya. Sinabi sa kaniya ng kaniyang ina: Anak, bakit mo ginawa sa amin ang ganiyan? Ako at ang iyong ama ay naghanap sa iyo ng may hapis.

Sinabi niya sa kanila: Bakit ninyo ako hinanap? Hindi ba ninyo alam na kinakailangan kong gawin ang mga bagay na may kinalaman sa aking Ama? Hindi nila naunawaan ang mga salitang sinabi niya sa kanila.

At siya ay lumusong na kasama nila at dumating sa Nazaret. Siya ay nagpasakop sa kanila. At iningatan ng kaniyang ina sa kaniyang puso ang lahat ng mga bagay na ito. At si Jesus ay lumago sa karunungan, at pangangatawan, at sa pagbibigay lugod sa Diyos, at sa mga tao. (Lk 2:41-52)

Panalangin sa takdang araw

Nagpapasalamat kami sa Inyo, Panginoon sa ginawa Ninyong pagpapabanal sa buhay – Angkan, sa pamamagitan ng Inyong pagsilang at pamumuhay sa banal na Angkan.

Ipinagkaloob Ninyo sa amin ang Sakramento ng Kasal, isang tunay na landas sa kabanalan at bukal ng mga biyaya at kagalakan.

Ipagkaloob Ninyong kami’y makatugon sa ganitong mga mahahalagang kaloob at ingatan ng may katapatan at kalinisan ang kayaman ng pag-ibig ng tao. Sa pamamagitan ni Kristong panginoon. Amen.

Hinaing

Hesus, Maria at Jose, ingatan ninyo ang aming mga angkan!

IKATLONG ARAW

PAGPAPABANAL SA MUNDO

Mula sa mga sinulat ni San Josemaria

Ang aking pangarap – at ito’y natupad – ay ang karamihan sa mga anak ng Diyos, ay pabanalin ang kanilang sarili bilang mga karaniwang mamamayan, katulad din ng pangarap at pagsusumikap ng kanilang mga kaibigan at kasamahan. Nais kong isigaw sa kanila ang katotohanang ito na mula sa langit: Kung kayo ay nasa gitna ng karaniwang buhay, hindi ito nangangahulugan na kinalimutan na kayo ni Kristo o hindi Niya kayo tinawag. Inaanyayahan Nya kayo na manatali sa mga gawain at kaabalahan ng mundo. Nais Niyang malaman ninyo na ang inyong bokasyon, ang inyong propesyon, ang inyong mga talino ay hindi nawawaglit sa Kanyang maka-Diyos na plano. Ang totoo, ang lahat ng ito ay Kanya nang pinabanal at ginawang kalugod-lugod na handog sa Kanyang Ama. (Christ is Passing By, 20, 2)

Pagninilay

Sinabi ng ating Panginoong Jesucristo na ang kanyang mga ‘tagasunod ay dapat maging “ilaw ng mundo” at “asin ng lupa”; kaya nga, inilarawan Niya sa iba’t-ibang anyo ang buhay at masiglang saloobin nababagay sa kanyang mga alagad. Tungkulin natin ngayon na dalahin ang katotohanan ng ebanghelyo sa lahat ng mga tao at ipaalam ang katotohanang ito sa lahat ng mga sitwasyong makatao.

Kahanga-hangang ginampanan ng mga unang kristiyano ang misyong ito na ibinigay ng Panginoon; binigyan nila ng bagong buhay ang mundong pagano, ng bagong liwanag ang kabihasnan, gayundin ang mga istrukturang sosyal, political, ekonomiko, artistiko at propesyonal.

Ang tungkuling ito na isaayos ang kaibuturan ng mundo ay nasa ating mga kamay ngayon. Kaya nga, dapat na tayo’y maging lebadura sa masa, asin para bigyang lasa ang kultura at liwanag na tatanglaw sa lahat ng sitwasyong makatao. Ginugol ni San Josemaria ang kanyang buong buhay upang ikintal sa ating puso’t isipan ang dakilang pananagutang ito. Tungkulin nating mga kristiyano na ipagpatuloy ang gawaing ito ng pagliligtas ni Kristo, samantalang pinapanibago ang mundo na ating ginagalawan, bunga ng tunay na pagbabago ng ating mga puso.

Kailangan na ang bawat isa ay kumilos bilang anak ng Diyos, katulad ni Jesus. Sa gayong paraan, makatutulong ang bawat isa na ang kapaligirang pagano ay maging kapaligirang kristiyano at makatao, na kung saan maghahari ang pagmamahal, kapayapaan at kaligayahan na ninanasa ng Diyos para sa Kanyang mga anak. Magtulungan tayo, nang buong laya at pananagutan, sa gabay ng mga dakilang adhikain at panuntunang kristiyano, na itatag ang kaharian ng Diyos sa mundo. Lagi tayong manalig sa ating Amang Diyos na siyang nagbibigay katuparan sa ating mga pagsisikap. Sa ganitong paraan, taglay ang buong pananagutan at tunay na kalayaan, hindi natin ilalagay sa alanganin ang simbahan. Bagkus, tayo’y lubusang makapagtatalaga ng sarili sa Diyos, at sa tulong ng grasya Niya, tayo’y magiging banal kahit hindi natin lisanin ang ating kinatatayuan sa mundo bilang asin at ilaw.

Salita ng Diyos

Isinalaysay niya sa kanila ang isa pang talinghaga na sinasabi: Ang paghahari ng langit ay katulad ng isang buto ng mustasa. Kinuha ito ng isang lalaki at inihasik sa kaniyang bukirin. Pinakamaliit ito sa lahat ng mga binhi. Ngunit nang lumaki na, ito ang pinakamalaki sa mga gulay at naging isang punong-kahoy. Dumating dito ang mga ibon sa himpapawid at namugad sa kaniyang mga sanga. (Mt 13:31-33)

Panalangin sa takdang araw

Panginoon, ipagkaloob Ninyo na kami’y maging mga saksi sa mundo na kung saan kami’y nabubuhay at naghahanap-buhay; upang sa pagtulad sa Inyong buhay ng paggawa, ay aming mapuno ang kapaligiran ng Iyong liwanag at katotohanan.

Ipagkaloob Ninyong kami’y laging makapamuhay taglay ang kalayaan at kagalakan ng mga anak ng Diyos, samantalang hinaharap ang aming mga pananagutan. Amen.

Hinaing

Fiat volúntas tua sicut in cælo et in terra.

Maganap nawa ang Iyong kalooban sa langit at sa lupa. (Mt 6:10)

IKA-APAT ARAW

ANG ATING SALIGAN: TAYO’Y MGA ANAK NG DIYOS

Mula sa mga sinulat ni San Josemaria

Tayo’y maniwalang matibay na ang Dyos ay laging malapit sa atin. Tayo’y nabubuhay na parang Siya’y malayo, naroon sa langit sa itaas at nalilimutan natin na Siya’y laging nasa ating piling.

Nariyan Siya na tulad ng isang nagmamahal na Ama! Minamahal Niya ang bawat isa sa atin nang higit kaysa sa pagmamahal sa kanilang mga anak ng lahat ng mga ina sa lupa– samantalang tayo’y kanyang tinutulungan, pinasisigla, binabasbasan at pinatatawad.

Anong limit nating makagawa ng masama at pagkatapos ay sinasabi natin sa ating mga magulang samantalang pinapawi ang kunot sa kanilang noo: Hindi na po ako uulit! Maaring mangyari na sa araw ding yaon, muli tayong magkamali. Pagsasabihan tayo ng ating Ama na animo’y galit subalit ang totoo’y nagsisikip ang dibdib sapagkat nauunawaan niya ang ating kahinaan at ang nasa loob niya’y: “Kawawang Anak, sa pagpapakabait ay hirap na hirap!”

Kulang na lamang na tayo’y mapuspos at mapuno ng paniniwala na ang ating Ama, at Siya naman talaga, ay Diyos na malapit sa atin bagamat Siya’y nasa langit. (The Way, 267)

Pagninilay

Para kay San Josemaria ang katotohanan na tayo’y mga anak ng Diyos ang saligan ng kanyang buhay-pananampalataya at mga turo na kanyang ipinapahayag sa mga nakikinig sa kanya.

Siya’y pinagkalooban ng Diyos ng isang malalim na paniniwala sa naka-aaliw na katotohanang ito: Ang Diyos ay aking Ama! Hindi miminsan sa siya’y nagkaroon ng mga karanasang espiritual na nagbigay kaayusan sa uri ng kanyang pandamdam, kaiisipan at pagkilos. Sa kabilang dako, siya’y tumugon sa mga pambihirang biyayang ito ng buong tiyaga, hanggang sa katapusan ng kanyang buhay, samantalang nililinang ang diwang ito ng pagiging Anak ng Diyos.

Siya’y gumamit ng mga makataong pamamaraan (human devices) o mga paala-ala na siyang umakay sa Kanya sa pagninilay ng dakila at kahanga-hangang katotohanang ito: Ako’y Anak ng Diyos! Kanyang itinanim sa mga kaluluwa ng mga taong kanyang inaakay na ang mahalaga sa isang tao ay ang walang-sawang pakikipag-usap sa Panginoon, taglay ang pagtitiwala ng isang bata na kumikilos sa ilalim ng pagsubaybay ng kanyang Amang Diyos.

Bunga ng paniniwala sa kanyang pagiging anak ng Diyos kay Kristo, bumukal sa Kanya ang isang banayad na katiwasayan, kahit sa gitna ng mga pagsubok at kahirapan; ang isang matibay na paninindigang tuparin ang kalooban ng ating Amang Diyos: ang isang banayad subalit marubdob na pagmamahal na nag-akay sa kanya na tularan si Kristo sa lahat ng bagay; at ang isang pambihirang kasigasigan para sa ikaluluwalhati ng Diyos.

Salita ng Diyos

Narito, kung gaano kalaki ang pag-ibig ng Ama na ipinagkaloob sa atin upang tawagin tayong mga anak ng Diyos. Ang dahilan kaya hindi tayo kilala ng sanlibutan ay sapagkat hindi ito nakakakilala sa kaniya. Mga minamahal, ngayon ay mga anak na tayo ng Diyos bagaman hindi pa nahahayag kung magiging ano tayo. Ngunit alam natin na kapag mahahayag siya, tayo ay magiging katulad niya sapagkat makikita natin siya kung ano ang anyo niya. Sinumang nagtataglay ng ganitong pag-asa sa kaniya ay dumadalisay sa kaniyang sarili, gaya naman niyang dalisay. (1 Jn 3:1-3)

Panalangin sa takdang araw

O Diyos, itinuro Ninyo sa amin na tawagin Kayong “Ama” at ninasa Ninyong kami’y Inyong maging mga anak. Ipagkaloob Ninyo, na sa pamamagitan ng panalangin ni San Josemaria, kami’y umunlad sa diwa ng pagiging mga Anak ng Diyos at kami’y mamuhay bilang matapat Ninyong mga Anak. Amen.

Hinaing

Abba, Ama!

Domine, tu omnia nosti, tu scis quia amo te!

Ama, Aking Ama! (Rom. 8:15)

Panginoon, nalalaman mo ang lahat, Nalalaman mong, kayo’y aking minamahal! (Jn. 21:15)

IKA-LIMANG ARAW

KAISAHAN NG BUHAY (UNITY OF LIFE)

Mula sa mga sinulat ni San Josemaria

Bilang mga kristyano, huwag nating pabayaan na ang ating sarili ay madala sa isang nahahating pamumuhay. Ang ating buhay ay dapat na iisa at buo, payak at matibay na kung saan ang lahat ng ating mga gawain at pagkilos ay nagkakaugnay-ugnay.

Kung gayon, sikapin nating huwag iwala ang isang makalangit na pananaw. Makita nawa natin ang kamay ng Dyos sa lahat ng pangyayari sa ating buhay: Sa mga kaaya-ayang bagay o hindi man, sa mga panahon ng kasiyahan at kalungkutan, tulad ng pagpanaw ng isang mahal sa buhay. Ang una nating isipin ay ang laging makipag-usap sa ating Dyos na nananahan sa kaibuturan ng ating katauhan.

Huwag nawa nating ipalagay na ito’y walang kabuluhan o di mahalaga. Bagkus, isapuso natin na ito’y isang maliwanag na tanda ng isang malalim na buhay-pananampalataya, ng isang pagbabahaginan ng pagmamahal. Sa halip na makasira sa ating pagkatao, ang malimit na pananalangin at pakikipag-usap sa Diyos ay dapat maging likas sa isang kristiyano katulad ng tibok ng kanyang puso. (Friends of God, 247)

Pagninilay

Hindi mainam sa isang kristiyano ang magkaroon ng nahahating pamumuhay. Ang matatag at laging sariwa paniniwala sa ating pagiging Anak ng Dyos ay dapat makatulong sa atin tungo sa isang payak at matibay na kaisahan ng buhay. Bilang mga nilalang, na nakadadama ng pagmamahal ng Amang Diyos, ang ating mga kilos ay dapat laging puspos ng katapatan ng isang mabuting anak ng Diyos.

Ang laging pangaral ni San Josemaria – sa salita at gawa – ay ang isang kristiyano ay Anak ng Diyos; at dahil dito hindi siya maaaring kumilos sa anumang sandali na wari’y hindi. Nakita niya na ang malaking kasamaan sa panahon ngayon ay ang pagkakahiwalay ng buhay at pananampalataya, subalit taglay ang pag-asa, hinihimok niya ang lahat na ibalik ang nasirang pagkakaisa na siyang bukal ng kaligtasan.

Ang kanyang mungkahi ay ang itaas ang lahat nating pagkilos – sa tulong ng grasya ng Dyos – sa isang antas na abot sa langit, upang maganit na kasangkapan ng kabanalan at apostolado. Ang buhay–pamilya, ang pagtupad ng tao sa kanyang tungkuling propesyonal, sibiko, patriotiko at sosyal – ay para sa isang kristyano – ang tanging paraan upang matupad ang kalooban ng Dyos. Sa gayon, ang mga tungkuling ito ay nagiging mga paraan upang maging banal ang isang tao at makapaglingkod sa Dyos at sa kapwa.

Para kay San Josemaria, ang iba’t-ibang uri ng mga pinagkakaabalahan ay maaari at dapat na gawing mga okasyon para manalangin, makatagpo ang Diyos, sambahin Siya, paglingkuran Siya at ibigin Siya. Ang “oras ng pag-aaral” para sa isang makabagong alagad ay oras ng pananalangin. (The Way, 335). Ito ang malimit niyang sabihin kapag tinutukoy niya ang pinagkakaabalahan ng isang karaniwang mag-aaral na walang iba kundi ang mag-aral. Gayon din naman, kanyang binigyang diin na ang mga gawaing pambahay, ang gawain ng isang magsasaka, ng isang nag-aral o ng alin man tao ay maaring maging paraan, para maka-isa ang Dyos kapag ang mga gawaing ito ay sa paglilingkod ng Dyos nakatuon taglay ang malinis na intensiyon.

Ang kaisahan ng buhay na walang-sawang itinuro ni San Jose Maria ay ang nagpapaging makatotohanan sa mga tao; wala sa kanila ang pagbabalatkayo bagkus ang kanilang buong pagkilos ay bunga ng mga malalim na paninindigan na patuloy na napagyayaman.

Salita ng Diyos

Ako na bilanggo sa Panginoon ay namamanhik sa inyo na mamuhay kayo nang nararapat sa tawag na itinawag sa inyo. Mamuhay kayong may buong kapakumbabaan at kaamuan na may pagtitiis. Magbatahan kayo sa isa't isa sa pag-ibig. Pagsikapan ninyong panatilihin ang pagkakaisa ng Espiritu sa buklod na kapayapaan. Mayroong isang katawan at isang Espiritu kung papaanong tinawag din kayo sa isang pag-asa ng inyong pagkatawag. Mayroong isang Panginoon, isang pananampalataya, isang bawtismo. Mayroong isang Diyos at Ama ng lahat na nakakahigit sa lahat. Siya ay nasa lahat at nasa inyong lahat. (Eph 4:1-6)

Panalangin sa takdang araw

Panginoon, ipagkaloob Ninyong kami’y kumilos tulad ng Inyong Mahal na Ina, samantalang lagi naming iniingatan sa aming mga puso ang Inyong mga salita at gawa taglay ang pag-ibig at pagsasaalang–alang. Itulot Ninyong maliwanagan ang aming pag-iral ng Inyong buhay. Kami’y mga anak na nagnanasang maging matapat, dahil sa pag-ibig sa Inyo, sa lahat ng maliliit o malalaking bagay.

Hinaing

Cor Mariæ dulcíssimum, iter para tutum!

Most sweet heart of Mary, prepare a safe way!

IKA-ANIM NA ARAW

PAGLAGO SA MGA GAWANG KABANALAN

Mula sa mga sinulat ni San Josemaria

Kahit gaano ka pa makapagmahal, ang pagmamahal mo ay mananatiling kulang at kulang. Ang puso ng tao ay pinagkalooban ng pambihirang kakayanang masaklaw ang lahat. Kapag ito’y nagmamahal, ito’y nagmimistulang bukal na bumubugso sa pagsuyo na hindi mahahadlangan.

Kapag minahal mo ang ating Panginoon, walang nilalang na hindi makatatagpo ng puwang sa iyong puso. (The Way of the Cross, 8th Station, no. 5)

Pagninilay

Upang manatili ang ating pagiging anak ng Diyos, at mapanatili ang kaisahan ng buhay na siyang bahagi nito, kailangan nating sanayin ang sarili sa mga gawang kabanalan. Nariyan ang mga gawang kabanalang makatao (tulad ng kaayusan, disiplina, katapatan, tiyaga sa paggawa at pagiging makatotohanan) at ang mga maka-Diyos. Ang pinakadakila sa mga huling nabanggit ay ang PAG-IBIG. Pinapagiging ganap ng pag-ibig ang lahat ng mga gawang kabanalan sapagkat ito ang buod ng kabanalan.

Sang ayon sa ating Panginoon “ang lahat ng mga utos at mga propeta” ay nauuwi sa Pag-ibig sa Diyos at sa kapwa. Sa huling hapunan, Kanyang ipinagdiinan na ang pag-ibig ay ang tanging tanda na pagkikilanlan ng Kanyang mga alagad.

Gayon na lamang ang pagpapahalaga ni San Josemaria sa gawang kabanalang ito. Ipinapalagay niya na ang katarungan, kalinisan at iba pang mga gawang kabanalan ay walang kabuluhan kung hindi nasasasangkapan ng pag-ibig. Kaya nga, ang una nating dapat hilingin sa Diyos ay ang ibigin natin Siya higit sa lahat ng bagay, at ang ating kapwa- bilang pag-ibig sa Kanya–gaya ng ating sarili.

Lagi rin itinuturo ni San Josemaria na ang pag-ibig ay dapat para sa lahat, na walang itinatangi. Iibigin ng isang kristiyano maging ang mahirap at maging ang mayaman, ang mga malalapit at malalayo, ang mga sumasampalataya at hindi sumasampalataya. Sa isang tagasunod ni Jesus, walang pitak ang hinanakit, poot, pagnanasa ng paghihiganti o ano mang uri ng saloobing salungat sa pag-ibig. “Hindi tayo laban sa anuman at kaninuman” , malimit na sabihin ni San Josemaria. Siya’y nagpasalamat sa Diyos na hindi niya kinailangang magpatawad sapagkat tinuruan siya ng Dyos na ibigin ang lahat sa isang tanging paraan.

Gayon man, ang isang maayos na pag-ibig ay dapat para sa mga taong mas malapit sa atin; sa mga taong nangangailangang ibigin ng higit; sa mga taong mahirap pakisamahan at unawain. Sa ganitong mga sitwasyon, kailangan natin ang dagdag na pagtitiis, pagpapaubaya, diwa ng paglilingkod, lalo na sa mga mahihirap na sandali. Sa ganitong mga tao kailangan nating magpakita ng pag-ibig na may gawa, hanggang sa pinakamaliliit na detalye ng araw-araw na buhay.

Ang pinakamalaking kaaway ng pag-ibig ay kapalaluan, isang uri ng kadamutan na walang iniisip kundi ang sarili lamang. Ang pinakamaliit na pagkakamali ng ating kapwa ay pinalalaki, samantalang ang mga malalaking pagkakamali at kasalanang personal ay pinaliliit at pinagtatakpan.

Salita ng Diyos

Isang bagong utos ang ibinibigay ko sa inyo, kayo ay mag-ibigan sa isa't isa. Kung papaanong inibig ko kayo ay gayundin naman kayong mag-ibigan sa isa't isa. Sa pamamagitan nito ay malalaman ng lahat ng mga tao na kayo ay aking mga alagad. Ito ay kung may pag-ibig kayo sa isa't isa. (Jn 13:34-35)

Panalangin sa takdang araw

Panginoon, sa pamamagitan ni San Josemaria, pagkalooban Ninyo kami ng isang dakila at mapag-bigay na puso na magmamahal sa aming kapwa “sa gawa at katotohanan”; kami nawa’y humanap ng paraan na sila’y aming paligayahin. Amin nawang matulungan ang aming mga kapatid sa landas patungo sa langit na kung saan kaming lahat ay magtataglay ng hindi malirip na kasiyahan, na Kayo ay aming wariin at ibigin kasama ang aming Mahal na Ina at lahat ng mga anghel at mga banal. Amen.

Hinaing

Páuper, servus et húmilis! Cor contrítum et humiliátum, Deus, non despícies!

Ako’y isang hamak at abang alipin. Ang isang pusong nagsisi at tapat, O Diyos ay huwag Mong siphayuin! (Ps 50:19)

o

Alter altérius ónera portáte.

Magtulungan kayo ng pagdadala ng pasanin. (Gal 6:2)

IKA – PITONG ARAW

PAGTUTURO NG DOKTRINA KRISTIYANA

Mula sa mga sinulat ni San Josemaria

Mahalaga na tayo’y maging madasalin tulad ng mga bata, ngunit hindi mangmang. Hanggat maaari dapat nating pag-aralang mabuti at seryoso ang ating pananampalataya –na ang kahulugan ay teolohiya. Ang dapat sa atin ay ang pagiging madasalin ng mga bata at ang pagiging tama sa turo at aral ng mga teologo.

Ang ating pagnanasang umunlad sa kaalaman ng mga bagay tungkol sa Diyos, gayundin sa isang matibay at matatag na aral kristiyano, ay nagsisimula, higit sa lahat, sa ating kagustuhang makilala at mahalin ang Diyos. Gayon din, ito’y sumisibol sa pagmamalasakit ng isang matapat na kaluluwa na matuklasan ang pinakamalalim na kahulugan ng mundo, bilang nilikha ng mga kamay ng Diyos. Paulit–ulit, na wari’y sirang plaka, pinagpipilitang buhayin ng ilang tao ang pagsasalungatan ng pananampalataya at agham, ng kaalamang makatao at ng pahayag na mula sa Diyos. Sa totoo lang, ang pagsasalungatang ito ay nagmumula lamang – at ito’y sa pakiwari lamang – sa hindi pagkaunawa sa mga pinagmumulan ng problema. (Christ Is Passing By, no. 10)

Pagninilay

Ang mga aral at turo ni Kristo ang dapat magningning upang maakay ang mga tao tungo sa kaligtasan. Kailangan nating maipaabot ang mga ito maging sa halimbawa ng ating buhay at sa ating mga sinasalita at isinusulat.

Ang kristiyano ay ang sugo ni Kristo. Ang ating tagapaligtas “ay naparito upang magdala ng apoy sa lupa at sana’y napagningas na ito” (Lk. 12:49). Kung magkagayon, kailangan nating pag–ibayuhin sa ating sarili ang isang masigasig at epektibong pagnanasa na maipahayag ang katotohanang galing sa Diyos.

Naniniwala si San Josemaria na ang karamihan sa mga kasamaan sa mundong ito ay bunga ng kamangmangan, lalo na tungkol sa pananampalataya. Marami ang nagkakasala, hindi dahil sa gusto nila, kundi dahil sa hindi nila alam. Sa ibang salita, dahil sa kamangmangan sa katotohanan, na walang iba kundi si Kristo Jesus.

Kalimitan ang pinakamainam na kawang–gawa ay ang magturo ng katotohanang nagliligtas. Malimit sabihin ni San Josemaria na ang Opus Dei ay isang “dakilang katekesis”.

Hindi siya napapagod ulit–ulitin na ang lahat ng mga paraang naaayon sa batas ay dapat gamitin upang dalhin ang mga katotohan ng ebanghelyo sa lahat. “Sa isang daang katao, isang daan din ang pagmamalasakitan natin”; ang lagi niyang sinasabi, at lagi niyang inaakit ang lahat na huwag masiyahan sa masaganang bunga ng apostolado kundi laging maghangad ng higit, sa larangan ng pagtataguyod sa katotohanan at kaligtasan ng mga kaluluwa.

Kapag ating tinupad ang tungkuling ito ng pagtuturo ng mga katotohanan ng pananampalataya, ating tinutupad ang isang napakahalagang utos ni Kristo. Bilang kristiyano tinanggap natin ang pinakamaganda at kailangang–kailangan misyon ng pagiging “ilaw ng mundo”. Atin ngayong alamin at itanong sa sarili ang ganito: Paano ko ba tinutupad ang napakahalahagang tungkuling ito?

Salita ng Diyos

Ipangaral mo ang salita. Maging handa ka sa mabuting panahon o sa hindi mabuting panahon. Manumbat ka, magsaway ka, manghikayat kang may katapatan at pagtuturo. Ito ay sapagkat ang panahon ay darating na ang mga tao ay ayaw nang tumanggap ng mabuting katuruan. Sa halip, ayon sa kanilang mga sariling pagnanasa, mag-iipon sila ng mga guro para sa kanilang mga sarili. Magtuturo sila kung ano ang nais ng kanilang nangangating tainga. Itatalikod nila ang kanilang mga tainga mula sa katotohanan. Babaling sila sa mga alamat. Ngunit ikaw, maging maayos ang iyong pag-iisip sa lahat ng mga bagay. Tiisin mo ang lahat ng kahirapan. Gawin mo ang gawain ng isang mangangaral ng ebanghelyo. Ganapin mong lubusan ang iyong paglilingkod. (2 Tim 4:2-5)

Panalangin sa takdang araw

Nagpapasalamat kami sa Inyo, Panginoon, sa pagdadala Ninyo sa mundong ito ng kaganapan ng biyaya at katotohanan.

Ninanais Ninyo na kaming mga alagad Ninyo ang magdala ng katotohanan ng kaligtasan sa lahat ng aming mga kapatid. Palakasin Ninyo kami na aming matupad ang dakilang misyong ito ng pagiging ilaw ng mundo. Amen.

Hinaing

Ignem veni míttere in terram et quid volo nisi ut accendátur?

I have come to bring fire to the earth and what would I but that it be kindled? (Lk 12:49)

Ecce ego quia vocásti me!

Narito ako sapagka’t ako’y tinawag ninyo! (1 Sam 3:8)

IKA–WALONG ARAW

MGA PARAAN NG PAGIGING MATAPAT

Mula sa mga sinulat ni San Josemaria

Para maging maliit, kinakailangan ang pananampalatayang tulad ng sa mga bata, pag–ibig tulad ng sa mga bata at pagbibigay ng sarili tulad ng sa mga bata… Manalangin tulad ng pananalangin ng mga bata. At ang lahat ng ito ay kailangan upang mapangyari ang aking ipapahayag sa mga sumusunod na pangungusap:

“Ang simula ng daan, at ang dulo nito na kung saan ang iyong sarili ay lubusang maaakay sa pag-ibig kay Jesus, ay ang isang mapagtiwalang pag-ibig kay Maria.

—  Gusto mong mahalin ang ating ina?

—  Kung gayon, kilalanin mo siya.

—  Paano?

—  Sa pamamagitan ng taimtim na pagdadasal ng kanyang rosaryo (Holy Rosary, Introduction)

Pagninilay

Makapamumuhay tayo nang may katapatan, tulad ng mga anak ng Diyos, sa gitna ng mundo kung ating gagamitin ang mga paraang ito:

·          Patuloy na paghuhubog, upang paunlarin ang ating kaalaman at ang pagsasanay ng sarili sa mga aral ni Jesus.

·          Pagiging madasalin, na siyang magpapalusog sa buhay – pananampalataya.

·          Apostolado, na tutulong sa iba para mapalapit kay Kristo.

Ang lahat ng nabanggit ay dapat isabuhay nang maayos at nakaugnay sa pagtupad ng mga tungkuling kalakip sa katatayuan ang isang tao.

Sa pagsisikap na isagawa ito, pinapanatili nating sariwa at masigla ang bokasyon sa kabanalan na ating tinanggap sa binyag. Noon, tayo’y “hinango ng Panginoon mula sa kamatayan tungo sa buhay”, tulad ng sinabi sa atin ni San Juan at isinuot natin na wari’y damit ang ating Panginoong Jesus, tulad ng itinuturo ni San Pablo. Si San Josemaria ay hindi nanghinawang ikintal ang mga katotohanang ito sa mga taong nasa kanyang paligid: taglay ang tamang aral at pagkamadasalin, maari tayong maging mga alagad ng Panginoon sa gitna ng mundo; mapapabanal natin ang ating sarili at mapapabanal ang marami pang iba, bilang lebadura para sa masa.

Ang buhay na pagka-madasalin ay hindi nasa paglayo sa mga bagay na makamundo; kundi bagkus, ito’y dapat magbunsod sa atin na “mahalin ang mundo ng buong kalooban”, tulad ng malimit na sabihin ni San Josemaria, bagamat hindi makamundo. Kinakailangang tayo’y nasa mundo na nakatalagang pagandahin ang mga istruktura at mga tao nito, taglay ang masidhing pagnanasang makapaglingkod, at nakalaan ang sarili sa mga iba’t-ibang tungkuling nakaatang sa atin bilang mamamayan, bilang mga kaanib ng ating angkan, bilang mga manggagawa at bilang mga kaibigan.

Ang pagiging madasalin ay naipapahayag at napalulusog sa tulong ng panalangin, pagtanggi sa sarili at mga sakramento. Ang mga ito ay nagbubunga ng mga mabubuting gawa, ng pag-ibig at paglilingkod sa kapwa. Hindi ito nangangahulugan ng pagpapadami ng mga panlabas na gawaing pagkamadasalin kundi ang puspusin ang lahat nating mga gawain ng espiritu ng panalangin.

Kailangan nating linangin ang presensiya ng Diyos nang may maamong kalooban at masayang isabuhay ang katotohanang tayo’y mga anak ng Diyos. Para maganap ito, mainam na magsagawa ng isang kongkretong plano ng buhay kasama ang ilang mga dati nang ginagawang pagdadasal. Kailangan din natin magkaroon ng isang gabay espirituwal na siyang hihimok sa atin na tuparing mabuti ang plano ng buhay at paunlarin ito araw-araw.

Salita ng Diyos

Ngunit tanggihan mo ang mga alamat na mapaglapastangan sa Diyos na isinasalaysay ng matatandang babae. Sanayin mo ang iyong sarili sa pagiging maka-Diyos. Ito ay sapagkat kung sinasanay mo ang iyong katawan, mayroon naman itong kaunting pakinabang. Ngunit ang pagiging maka-Diyos ay may kapakinabangan sa lahat ng mga bagay. Ito ay may pangako sa buhay sa ngayon at sa buhay na darating. (1 Tim 4:7-8)

Panalangin sa takdang araw

Halina Espiritu Santo, Diyos, ibuhos Ninyo sa amin ang biyaya ng pagka-madasalin upang sa gayon ay makinig kami nang puspusan sa Inyong tinig at tumugon sa Iyong mga paanyaya kasama ang aming panalangin at pag-gawa.

Ihanda nawa kami ng aming panalangin at pagtanggi sa sarili upang makamit ang kapakinabangang dulot ng pagtanggap ng mga sakramento.

Nawa’y mapuspos ang aming buong buhay ng malalim na pagkaalam na kami’y mga anak ng Diyos. Amen.

Hinaing

Dómine, ut vídeam!

Magsalita Kayo, Panginoon, nakikinig po ang inyong lingkod! (1 Sam 3:9)

Loquere, Dómine, quia áudit servus tuus!

Panginoon, na ako’y makakita! (Mk 10:51)

IKA–SIYAM NA ARAW

SI KRISTO, SI MARIA, ANG SIMBAHAN

Mula sa mga sinulat ni San Josemaria

Inay! Paulit-ulit ninyo siyang tawagan! Siya’y nakikinig, nakikita niya kayo na baka nasa panganib, at sa tulong ng biyaya ng kanyang anak, Siya na inyong Banal na Inang Maria, ay iaabot ang kanyang mga kamay, gayon din ang kanyang malambing na pagyakap. Tawagan ninyo Siya, at makasusumpong kayo ng dagdag na lakas para sa isang bagong pakikibaka. (The Way, 516)

Pagninilay

Jesus, Maria at Simbahan – ganito binigyang kabuuan ni San Josemaria ang mga dakilang pag-ibig na nananahan sa kanyang puso at ninanasa niyang taglayin ng lahat.

Si Jesukristo, taglay ang kanyang kabanal-banalang kalikasan bilang tao, ay ang Daan, Katotohanan at Buhay. Ang pagninilay sa Kanyang kabanal-banalang pagkatao ay dapat magdala sa atin sa pagsamba sa kanyang Pagka-Diyos. At kasama siya, sa kapangyarihan ng Espiritu Santo, makararating tayo sa Amang-Diyos. Kailangan ng bawa’t kristiyanong bininyagan sa ngalan ng Banal na Tatlong Persona, na hanapin ang mga ito sa kanyang buong buhay, at makiisa sa kanila bilang Isa at di-nahahating Diyos, ang Tatlong Persona.

Si Maria, Ina ni Jesus at atin ding ina, sa pamamagitan ng pagtuturo sa atin na “gawin natin ang anumang sabihin Niya sa atini” ay siyang nag-aakay sa atin papalapit kay Jesus. Siya ang walang-katulad na huwaran ng isang alagad ng ating tagapagligtas. Siya ang nangunguna sa ating paglalakbay sa pananampalataya. Kaya nga, isinulat ni San Josemaria: “Kay Jesus tayo lumapit”–at sa Kanya tayo “bumalik” – sa pamamagitan ni Maria. (Ang Daan, 495)

Ang isang tunay na debosyon sa ating Mahal na Ina ang tutulong sa atin, una sa lahat, na magsikap na Siya’y makilala. Para mangyari ito, dapat nating pagnilayan ang anumang ating nalalaman buhat sa Banal na Kasulatan, sa Tradisyon ng Simbahan at sa mga turo ng Magisterium. Kapag nakilala natin Siya, mamahalin natin Siya, bilang pinakadakilang Ina, at sisikapin natin na matularan siya. Bukod dito lubusan tayong magtitiwala sa Kanya bilang ating kanlungan at tagapangalaga, samantalang idinudulog natin sa Kanya ang ating mga pangangailangan, at humihingi ng tulong sa Kanyang makapangyarihang pamamagitan. Ginawa ni Jesus ang kanyang unang himala sa Cana sa pakiusap ng kanyang ina, at patuloy niyang pinakikinggan ang kanyang pagsusumamo para sa kanyang mga anak.

Ang pag-ibig sa simbahan ay dapat magdala sa atin sa “paglilingkod sa kanya tulad ng pagnanais niyang siya’y paglingkuran”, katulad ng malimit na sinasabi ni San Josemaria. Ang kanyang buhay ay isang mabayaning pagbibigay ng sarili para sa ikagagaling ng simbahan; kanya pa ngang inialay ang sarili bilang handog ng pagbabayad-puri at pagpapakasakit para sa mga kasalanan ng mga taong umalipusta sa Inang Simbahan. Ang pag-ibig sa simbahan ay lalong naipamamalas sa pamamagitan ng debosyon, pagtalima at matimyas na pagmamahal sa Sto. Papa, ang kahalili ni San Perdo at pastol ng pandaigdigang Simbahan. Gaano kalimit ko Siyang ipinagdarasal?

Salita ng Diyos(Mt 16:16-19) o (Mt 28:18-20)

Sumagot si Simon Pedro: Ikaw ang Mesiyas, ang Anak ng Diyos na buhay.

Sinabi ni Jesus sa kaniya: Pinagpala ka, Simon na anak ni Jonas sapagkat hindi ito ipinahayag sa iyo ng laman at dugo kundi ng aking Ama na nasa langit. At sinasabi ko rin sa iyo: Ikaw ay Pedro. Sa ibabaw ng batong ito ay itatayo ko ang aking iglesiya. Hindi makakapanaig sa kaniya ang tarangkahan ng Hades. Ibibigay ko sa iyo ang mga susi ng paghahari ng langit. Anuman ang iyong tatalian sa lupa ay tatalian sa langit. Anuman ang iyong kalagan sa lupa ay kakalagan sa langit. (Mt 16:16-19)

or

At lumapit si Jesus at nagsalita sa kanila, na sinasabi: Lahat ng kapamahalaan ay ibinigay sa akin sa langit at sa lupa. Humayo nga kayo. Gawin ninyong alagad ang lahat ng mga bansa, inyong bawtismuhan sila sa pangalan ng Ama at ng Anak at ng Banal na Espiritu. Turuan ninyo sila na ganapin ang lahat ng mga bagay na aking iniutos sa inyo. At narito, ako ay kasama ninyo sa lahat ng mga araw hanggang sa katapusan ng kapanahunang ito. Siya nawa! (Mt 28:18-20)

Panalangin sa takdang araw

Hinihiling namin sa Inyo, Panginoon, na sa pagtulad kay San Josemaria at sa kanyang pamamagitan ay makilala namin at mahalin nang gayon na lamang ang Banal na Pagkatao ni Jesus; na kami’y umunlad sa pag-ibig sa Mahal na Ina, sa Simbahan at sa Sto. Papa, na sa ilalim ng maka-inang pangangalaga ni Maria, kami’y laging mabuhay bilang mga tapat na anak ng simbahan. Amen.

Hinaing

Salamat sa Inyo, aking Diyos, sa pag-ibig sa Santo Papa na Inyong ipinunla sa aking puso. (The Way, 573)

Mga Himala at Biyaya

Maraming mga tao ang napagkalooban ng mga biyaya (pabuya) at himala mula sa Diyos sa tulong ng pamamagitan ni San Josemaria, kahit bago pa siya itinanghal na santo. Ang ilan sa mga ito ay ang kaso na idinulog sa Canonical Process ng kanyang pagiging beato: gayundin ang halos biglaang paggaling ng isang tao na may malulubhang tumor. Para sa pagiging santo, idinulog naman ang isang manggagamot, radiologist, na dahil sa kanyang trabaho ay nagkasakit ng cancer na walang pag-asang gumaling.

Gayundin, pagkatapos na maitalagang Santo, hindi mabilang na mga pabuya mula sa Diyos ang natanggap ng mga tao na may pananampalatayang humingi ng tulong ni San Josemaria. Ilan sa mga pabuyang ito ay masasabing tunay na mga himala.

Sa kabilang dako, bilang pagsunod sa mga diwa ni San Josemaria, ang ating dapat na hilingin lalong – lalo na ay ang ating sariling kabanalan at gayun din ang sa iba, upang tayo’y maging tapat sa pagtupad sa ating mga tungkulin at pananagutan, sang-ayon sa katatayuan ng bawat isa. Kaya nga maraming mga tao ang sumulat upang patunayan ang kanilang natamong pabuya, tulad ng:

·          Paghihilom ng mga nasirang pagsasama ng mga mag-asawa.

·          Pagbalik ng isang kabiyak na naligaw ng landas.

·          Kapayapaan sa tahanan na pinagpugaran ng pag-aalitan.

·          Pagkatuklas sa kanyang sariling bokasyon.

·          Pagbabalik-loob ng taong walang pananampalataya o malayo sa simbahan.

·          Pagsisisi ng mga makasalanang tumanggi sa pagpapatawad ng Diyos.

·          Sa pagkakatagpo ng trabaho.

·          Pagtatagumpay sa mga balakid na humahadlang sa pagpapatakbo ng mga gawaing pantulong.

·          Pagkakasundo ng mga naging mag-kakaaway.

·          Paggaling sa karamdaman, sa pamamagitan ng mga paraang karaniwan.

·          Kaaliwan sa gitna ng kapighatian at maliliit na pagsubok.

·          Paglaya sa mga masasamang bisyo tulad ng pagkalulong sa alak at pagkalulong sa mga ipinag-babawal na gamot, at iba pa.

Halina kayong lumapit ng may pagtitiwala at humingi ng tulong ng Diyos sa pamamagitan ng pari at sabihin ito: San Josemaria, ipanalangin mo kami.